سوده شفیعی/ ابعادِ بی‌مرز

امیر ابراهیم‌زاده/ کوزه‌های سوت‌زن

آثار من به ماهیت سیال زمان، فضا و ادراک می‌پردازند و مرزهایی را که ما را به قطعیت پیوند می‌دهند، از بین می‌برند. با الهام از هولوگرافی، هر ترکیب‌بندی در ابعادِ لایه‌‌لایه ساکن است، جایی که چیزهای آشنا تغییر می‌کنند، متزلزل می‌شوند و پرسش‌های عمیق‌تری را فرا می‌خوانند..
.
از طریق بازسازیِ اشکال، بی‌ثباتیِ هویت و ماهیت بی‌قرارِ خودِ واقعیت را بررسی می‌کنم. تنش بین آنچه دیده می‌شود و آنچه احساس می‌شود، به فضایی برای تأمل تبدیل می‌شود، جایی که معنا از هم می‌پاشد و دوباره ساخته می‌شود.
.
در کانون خود، هنر من اجتناب‌ناپذیریِ تغییر را در بر می‌گیرد. هیچ چیز ثابت نمی‌ماند؛ هر تصویر، هر ایده، در حرکت دائمی وجود دارد. در این آشکار شدنِ بی‌وقفه، من بیننده را دعوت می‌کنم تا جهان را دوباره بررسی کند - نه به عنوان یک حقیقت واحد، بلکه به عنوان یک فرشینه‌ی در حال تکامل از ادراک و امکان.