پناهگاه: موقعیت/معلق/آشنا مصطفوی

میرا/محسن علیا . زهرا ‌رضاسلطانی

پناهگاه تجربه‌ی به تصویر کشیدنِ دوازده روز زندگی در یک زمانِ به تعلیق درآمده و تلاش برای ایجاد ثبات موقتی در دل آشفتگی‌ست؛ گویی زمان در آنجا طور دیگری تجربه می‌شود. پناهگاه بستری برای ارزش‌هایی می‌شود که می‌توانند جنگ را بی‌معنا کنند: ساختن کافه‌ی موقتی در دل ویرانه و میز مذاکره با اربابان جنگ! این گفتگوی خیالی نمادی از نپذیرفتن وضعیت، اعتراض درونی و تلاش برای حفظ زندگی در برابر جنون جنگ است: شما خراب می‌کنید، ما می‌سازیم و زندگی می‌کنیم و حتی با شما گفتگو می‌کنیم، هرچند خیالی.

آشنا مصطفوی .